Табақаи: Мақолаҳо

Баъзе проблемаҳои тарбияи наврасон дар педагогикаи этникӣ ва халқӣ

Сабаби ба проблемаҳои тарбияи наврасон дар оила сару кор пайдо кардани педагогикаи халқӣ аз он иборат аст, ки ба проблемаҳои давраи гузариш аз сини бачагӣ ба синни наврасӣ алоқаи узвӣ дорад. Чунки баъди 3-солагӣ ин давра яке аз давраҳои ниҳоят

Ташаккули маърифати шаҳрвандӣ ҳамчун масъалаи мубрами илми педагогика

Баъди ба даст овардани истиқлолияти давлатӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон тавлиди арзишҳои миллию демократӣ бо қолабҳои шӯравии мақсаду вазифаҳои таълиму тарбия дар ҳолати мухолиф қарор гирифтанд. Аз тарафи дигар, илми педагогикаи замони пешин ба методологияи марксистию ленинӣ асос ёфта, мақсаду вазифаҳои

Нақши фарҳанги техникӣ дар ташаккули тафаккур

Азбаски асри ХХI давраи босуръат пешравии илму техника ва технология мебошад, ҷомеаро бе инкишофи бемайлони илму маориф тасаввур кардан ғайри имкон аст. Дар ҷаҳони муосир илму маориф ҳамчун сарчашмаи бунёди пешрафти иқтисодию иҷтимоии ҷомеа арзёбӣ карда мешавад. Бинобар ин, мо

Тарбияи маънавии мактабиён ва проблемаҳои таҳқиқи он

Моҳияти тарбияи проблемаи тапрбияи маънавии мактабиён дар ҳуҷҷати тақдирсози ҳаёти ҷомеа Конститутсия (Сарқонун)- и Ҷумҳурии Тоҷикистон, ки манбаи арзишноки кулли сокинони мамлакат аст, ба таври боварибахш чунин сабт гардидааст; «Сарватҳои фарҳангӣ ва маънавиро давлат ҳимоя мекунад». Қонуни ҶТ «Дар бораи

Вазифаҳои фарзанд нисбат ба волидайн

Ҳарфшунавӣ, эҳтиром ва ҳамчунин саробонии онҳо дар вақти эҳтиёҷ, бахусус дар айёми пирӣ. Бар ӯҳдаи фарзандон аст, ки барои рӯҳи падару модари худ дуъо кунанд, чи дар вақти ҳаёт ва чи баъд аз фавташон. Падару модар ҳаққи бисёре ба фарзандон

Шавқу ҳавас ҳамчун фаъолияти пешбарандаи кӯдакони синни томактабӣ

Дар ҳаёти инсон ҳосил намудани тасаввурот дар бораи олами гирду атроф, аз ҷумла предмет, ашё ва умуман мавҷудоти таббиӣ мақоми муҳим мебозад. Бо мақсади боз ҳам самарабахштар ба роҳ мондани фаъолияти фоидабахши худ, шахс дар тамоми давраи ҳаёти худ барои

Масъалаи тарбияи духтарон дар педагогикаи этникӣ ва халқии мардуми тоҷик

Зан поягузори вуҷуди ҳаёти одамӣ аст. Дар пайрезии асос ва сохтори шахсияти инсон, зан меъмори нақшофарин ва ҳунарманди чирадаст аст. Ӯ бо рафтори худ ояндаи тифлро дурахшон месозад. Доноёни аҳли ҳукамо ва донишмандон дар ин амр иттифоқи назар доранд, ки

Ҳаёти солим

Одамонро ба тарзи ҳаёти солим бовар кунондан – асоси саломатии хуб-яке аз вазифаҳои онҳоест, ки дарди мардумро кам карданианд. Ташаккул ва инкишофи ташвиқи тарзи ҳаёти солим дар Тоҷикистон Тарзи ҳаёти солим ҳамчун усули пешгирӣ кардани бемориҳо то соли 1920 вуҷуд

Лафзи модарӣ

Лафзи модарӣ муқаддас аст, Онро азизу гиромӣ бояд дошт. Аз рӯзи қабули Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи забони давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» санаи 5 октябри соли 2010 як сол пур мешавад. Забони давлатӣ бешубҳа, яке аз арзишҳои бузурги миллӣ ва пояи

Мақоми афсонаҳо дар тарбияи ахлоқии мактаббачагони хурдсол

Мақсаду вазифаҳои ниҳонии тарбияи миллӣ ташаккули инсони комил, сохиби Ватан, нангу номуси миллӣ, ифодагари симои зеҳнию маънавӣ, ахлоқӣ, фарҳангӣ ва арзишҳои дигари инсонӣ мебошад. Мақоми афсонаҳо дар тарбияи ахлоқии мактаббачагони хурдсол басо бузург аст. Симои маънавии кӯдак пеш аз хама

Ҷинояткории наврасон ва роҳи асосии пешгирӣ аз он

9-уми сентябри соли 1991 халқи тоҷик ба орзуи деринаи хеш расид, ки ин ҳам бошад, соҳибистиқлол гардидани Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. Албатта, ин неъмати бузург бо муборизаву талошҳои бепоёни фарзандони фарзонаи тоҷик ва нафарони бонангу номус ва озодихоҳу ватанхоҳи миллат дар

Таъсири раванди омӯзиши фанҳои равияи табиӣ — гуманитарӣ дар ташаккулёбии донишҳои ҳуқуқии мактабиёни наврас (Дар асоси таҳлил ва муайянсозии имконоти фанҳои таълимӣ дар самти таъмини тарбияи ҳуқуқии наврасони хурдсол)

Раванди тарбияи ҳуқукии наврасони хурдсол ва дар ин замина васеъ намудани доираи шуури ҳуқуқии онҳо яке аз тарафҳои ҳадафи асосии мактаб мебошад. Дар муассисоти таълими ҳатмӣ бо роҳҳои гуногун амалӣ карда мешавад. Дар робита ба ин мебояд изҳор дошт, ки