Табақаи: Маърӯза & иншо

Достони « мушу гурба»

Нақша: Муқаддима 1.Мавзӯи асосии достон Хулоса Убайди Зоконӣ дар таърихи адабиёти классикии форсу тоҷик ҳамчун нависандаи ҳачвнигору шӯхтаъб маълуму машҳур гаштааст. Ӯ ҳамчун нависандаи шӯхтаъб шинохтаву эътироф гардидааст. Убайди Зоконӣ соли 1270 дар хонадони вазиро ба дунё омадааст. Осори бадеии

Об барои рушди устувор

Зиндагии инсон аз ибтидо то интиҳо ба об марбут аст. Дар ҳақиқат об ин ҳаёт, зиндагист. Об ин неъмати бузург аст. Об захираи бузургест, ки воқеияти он ҷаҳону зиндагониро таровату зебоӣ ва сарсабзиву озодагӣ мебошад. Обро инсон на танҳо барои

Пешвои миллати муаззами Тоҷикистониён

Эмомалии Раҳмон, Пешвои миллатамон. Дурахшон аз қудумаш, Сарзамини тоҷикон. Хурду калони миллат, Мекунанд ӯро ҳурмат. Чунки овард ӯ ба мо, Ҳам сулҳу ҳам амният. Маҳз, бо ташаббуси Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ-Пешвои миллати муаззами Тоҷикистониён ин сарзамини кӯҳсор ба давлатҳои беш

Роғун – ҳаёту мамоти Тоҷикистон

Ҷумҳурии Тоҷикистон диёри зебоманзару кӯҳсор ва дорои захираҳои ғании энергетикӣ ба ҳисоб меравад. Ин имконоти бузурги энергетикӣ метавонад ояндаи Тоҷикистонро нурафшон созад. Таъкид бояд кард, ки Ҷумҳурии Тоҷикистон нисбат ба дигар мамлакатҳои ҳамсоя соҳиби 55% дар сади захираҳои обӣ аст,

Мавзӯи ғазалиёти Зебунисо

Нақша: 1.Маълумоти мухтасар дар бораи шоира 2.Мавзӯи ғазалиёти шоира Хулоса Зебунисо ҳамчун шоираи ширинсухан дар таърихи адабиёти классикии форсу тоҷик бо ғазалҳои пурмазмуни худ шӯҳрат пайдо кардааст. Зебунисо соли 1639 дар шаҳри Деҳлӣ дар хонадони шоҳ ба дунё омадааст. Падари

Симои модар ва бузургдошти он дар эҷодиёти Гулназар Келдӣ

Нақша: 1. Мавзӯи модар яке аз асоситарин мавзӯъхо дар эҷодиёти шоир 2. Тасвирҳои воқеии модар 3. Хулоса Гулназар Келдӣ – муаллифи Суруди миллӣ, зодаи деҳаи Дардари ноҳияи Айнӣ буда, дар оилаи Мирзокелдӣ таваллуд ёфтааст. Падару модари Гулназар аз шахсони бомаърифати

Мавзӯъ ва мазмуни ғазалиёти Камоли Хуҷандӣ

Нақша: 1.Муқаддима 2.Мухтасари тарҷумаи ҳоли шоир 3.Мавқеи ғазал дар эҷодиёти шоир 4.Мавзӯъҳои асосӣ дар эҷодиёти шоир Хулоса Камоли Хуҷандӣ яке аз намояндагони барҷастаи шеъру адаби форсу тоҷик маҳсуб мешавад. Ӯ ҳамчун устоди ғазал дар рушду инкишофи ин жанри адабӣ хизмати

Ҳаёт ва эҷодиёти Мирзо Турсунзода

То тавонӣ дӯстонро гум макун, Дӯстони меҳрубонро гум макун. Дар ҷаҳон бе дӯст будан мушкил аст, Мушкилосонкункасонро гум макун. Мирзо Турсунзода 2 майи соли 1911 дар деҳаи хушманзари Қаратоғ водии Ҳисор ба дунё омадааст. Падараш, усто Турсун яке аз ҳунармандони

Мазмун ва мундариҷаи рубоиёти Умари Хайём

Адабиёти тоҷик таърихи тӯлонӣ дошта, роҳи дуру дарозеро тай намудааст. Дар давоми таърихи мавҷудияти худ бисёр нодирамардони шеъру адаб парвариш ёфта, дар майдони паҳновари адабиёт қувваозмоӣ намудаанд, ки бо осори гаронмояи худ ба рушди такомули тамаддуни башарӣ саҳми арзишманд гузоштаанд.

Мазмун ва мундариҷаи ғоявии «Наводир-ул-вақоеъ»-и Аҳмади Дониш

Нақша: 1. Мухтасари тарҷумаи ҳоли Аҳмади Дониш 2. «Наводир-ул-вақоеъ» – маъруфтарин асари Аҳмади Дониш 3. Мӯҳтавои «Наводир-ул-вақоеъ»: а) Танқид ва вазъи сиёсиву иҷтимоӣ ва табақаи ҳоким; б) Мавзӯи панду ахлоқ дар асар; в) Мавзӯи тағйирот дар соҳаҳои мухталиф Аҳмади Дониш

Достони «Комде ва Мадан»-и Бедил

Нақша: 1. Мазмуни асосиидостон 2. Симои Комде ҳамчун раққосаи нозукадо. 3. Симои асосии Мадан ҳамчун санъаткор. Хулоса. Бедил бо осори пурмазмун ва гаронмояи худ дарадабиёти классики форсизабонон мақоми арзандаеро касб кардааст. Ӯ соли 1644 дар яке вилоятхои Ҳиндустон таваллуд ёфтааст.

Ҳаёт ва фаъолияти адабии Шамсиддин Шоҳин

Нақша: 1. Мухтасари ҳаёти шоир 2. Мероси адабии шоир 3. Мавзуъхои асоси дар ашъори шоир Хулоса. Шамсиддин Шоҳин сарояндаи шеърҳои лирикӣ буда, соли 1859 дар Бухоро таваллуд шудааст. Ӯ дар оилаи Мулло Амони камбағал ба дунё омадааст. Гузаштагони Шамсиддин –