Архивҳо: Маслиҳатҳо

Панду андарзҳои ниёгон

            Аз ҳакиме пурсидаанд: Одамро чӣ заруртар аст? Гуфт: Ақл Гуфтанд: Агар он ноқис бошад? Гуфт: Адаб Гуфтанд: Гар аз он ҳам бебаҳра бошад? Гуфт: Пас, мурдан илоҷи ўст. *** Илм дар хурдӣ, нақш бар

Худписандӣ маризи шадид аст

Нарсисизм, калимаи юнонӣ буда, дар жанри асотирию афсонавии Юнони қадим ба таври васеъ истифода шудааст. Дар яке аз ин афсонаҳо, ки гўё воқеа дар нимҷазираи Карабурун рух додааст, нақл карда мешавад, ки олиҳаи дарёҳо Нана писари соҳибҷамоле дошт бо номи

7-усули рӯбардоркунӣ аз дафтари хонандаи аълочӣ

«Вазифаи хонагӣ» тайёр нест? Худро дар вақти кори хаттӣ гум мекунӣ? Пас аз кӣ рӯбардор кард… албатта аз аълочӣ. Чӣ тавр ин корро анҷом дод, агар ӯ муқобил бошад. 😉 1. Васваса. Агар аълочӣ – писар бошад, он гоҳ ҳарак

Кафолатбахши ҳуқуқ ба таҳсил

Яке аз кафолатҳои конститутсиониии инсон ва шаҳрванд ҳуқуқ ба таҳсил мебошад, ки дар моддаи 41-и Конститутсияи (Сарқонуни) Ҷумҳурии Тоҷикистон омадааст: Ҳар шахс ҳуқуқи таҳсил дорад. Давлат таълими умумии асосии ҳатмии ройгонро дар муассисаҳои таълимии давлатӣ кафолат медиҳад. Ҳуқуқ ба таҳсил

Диққатамро ба як нуқта ҷамъ карда наметавонам

Ба сабаби парешон шудани хотира самаранокии таҳсил паст мешавад. Ҳарчанд вақти бисёр сарф шуда бошад ҳам, вале натиҷаи хубе ба даст намеояд. Боз шахс аз машғулиятҳое дур мегардад, ки ба шавқу завқ ва хоҳиши ў мувофиқ аст. Аз тарафи дигар